Çocuk mu , hem de Türk !!

        Çocuklar dunya tatlisi , bayilirim, yirim severim. Kosarim, cosarim, eglenirim; ama hepsiyle mi ,,, tabii ki hayir !!
        Bu ise girmeden once yurtdisi gormus bi insan olmadigimdan mutevellit pek yabanci cocuk da gözlemleme sansim olmamisti doğal olarak. . Bu isle birlikte ziyadesiyle gozlem sansi elde ettim, hem aile yapısını hem de cocuklara yaklasimi.
        Bi kere bir Türkler gerçekten cocuk yetistirmeyi bilmiyoruz. Bizim yetistirdigimiz cocuklar 6-7 yasinda bile annesinin elinden yemek yiyen, yoruldum beni kucağına al diye babasina simaran, istediği sey olmayinca ciyak ciyak bagiran.. ne bilim ya, garip bi guruh. Bak o beğenmediğin yabacinin cocuguna! Hayran olursun ozguvenine.. 2,5 yasinda ailesinin eline verdigi cocuk valizini ceke ceke yuruyen, ucaga geldiğinde sakince boyama yapan veya cizgi film izleyen, servis esnasinda kola lutfen diyen..
         Biz niye oyle cocuk yetistiremiyoruz , sorun cocuklarda degil orasi kesin. Hic couklara kizmamalilar bizim aileler, cunku problem ailelerde! Her istedigine tamam de, aglayinca hemen yola gel, aman da aglamasin diye ha bire eglendirmeye calis,, bu cocuk tabi ilgi manyagi olur, tabi simarik olur. Ustune ustluk her islerini halleden anne babalari oldugu icin ozguveni düşük , hic bir isi kendiai halledemeyen ama bu negatiflikleri bastirmak ister gibi ağlayarak bagirarak her islerini halletmeye çalışan cocuklar oluyorlar. . Ahhh ahhhh kendini bi bok sanan aslinda bi bok olmayan milletim ! Cehaletten surunuyoruz hala da burnumuz dusse almayiz! Bagirarak etrafi rahatsiz eden çocuğuna "sus" dememeyi - goya cocuga karismamayi - modernlik sanan ailelerle, doverek susturmaya calismayi sorumlu anne babalik olan goren ailelerin yetistirdigi cocuklarla doldu memleket! Hepimize bol sans !!