Zor zamanlar

Dünya zor zamanlar yaşıyor.

Tabii ki Türkiye de..

Ardı ardına gelen saldırılar, patlamalar, sonrasında da darbe girişimi ülke insanını her an ölme ihtimalini düşünerek yaşamaya sevkederken ülke ekonomisi girdaba girdi çıkamıyor.

Üzülecek o kadar çok şey var ki bu aralar , insan gerçekten hangisine daha fazla üzüleceğini şaşırıyor.  "bizim neslin görmediği bi uzaylı istilası kaldı" yazmış geçenlerde biri.. adam haklı diyecek oluyorum , diyemiyorum. bu ülkede bu da olmaz arkadaş dediğimiz ne varsa oluyor zira. Surekli daha da şaşırmam deyip yine şaşırıyorum. Kendim için üzülüyorum, sevdiklerim için üzülüyorum, millet için üzülüyorum, ülke için üzülüyorum.  sonra pijamayla tank kovalayan adamlar aklima geliyor, gülüyorum:)) az sonra yine üzülüyorum...

Dışarda emniyette miyiz acaba diye düşünmek çok yorucu. Evimizde emniyette miyiz diye düşünmek güvensiz hissettiriyor. Ailem, sevdiklerim emniyette mi diye düşünmek öfkelendiriyor. Gitmek lazım diyorum, şu an için gidemiyorum. Dünyanın en güzel iklimine , doğasına dogmusken gitmek, ilerde beni üzecek gibi hissediyorum. Gitmemek ise bambaşka üzüntüler yaratabilir.. Cahillik mutluluk derler ya biraz o hesap olacak ; keşke gitmek gibi bir seçeneğim olmasaydı, belki daha çabuk adapte olurdum olaylara.. Gel gör ki aklımda gitmek varken adapte olamıyorum şu an ülkede olanlara.
şaşkınım..

kendime not: para biriktir. her an gidesin gelebilir.

Havacılıkta zaman

     Zamansizlik, özellikle metropol insanlarının en büyük problemlerinden biri maalesef. Bu hayati niye yasiyorum diye düşündürüyo hakkaten. Bu düşünceyle, kendisi icin de biseyler yaptigini en cok kendine ispatlamaya calisan insanoglu debelenip duruyo zaten..debelenmek icin zaman ? tabii ki haftasonu!
       Haftasonu diye bisey var insanların  hayatinda ve bunu verimli kullanmak için canla başla çalışıyorlar, didiniyolar. Dolayisiyla , bütün yapılacak işler haftasonuna sigdirilmaya çalışılıyo,  planlar yapılıyo,   buluşmalar organize ediliyo, belki kurslara kayıt olunuyo, aman da spor  da yapayım, ay dur accik da yoga yapayım derken hafta sonu bitiyo. Cok verimli geçmesi beklenirken yorgunlukla...Sonraki haftasonu geldiğinde yine aynı olaylar gelişiyo :) Pefff, cok zor gerçekten. Döngüye girip çıkamamak...
       Benim hayatım cok sukur ki son 5 yıldır böyle değil. Zamanım yok , şunu yapamıyorum dediğim hiç birşey yok hayatimda; bazen bi izmir git-gel yapıyorum ve gunumun tamami bana kalıyo, bazen yatiya gidiyorum ve yorgunsam, otel odasindan hic cikmadan sadece uyuyarak geciriyorum yatiyi,, bazen vietnam'da "bence" dunyanin en harika masajlarindan birini yaptiriyorum veya istanbul'da insanlar usurken ben hindistan da havuzbasinda hindistan cevizi suyumu iciyorum. Evet hayat bana guzel :) gercekten :) Ama bunun bedeli olarak bikac handikap var tabii ki benim de hayatimda: mesela arkadas toplasmalari; çünkü onlar toplandığında ben büyük ihtimalle Tayland'da falan oluyorum:) Diger bi buluşmada ucusa gitmek için hazirlanacak oluyorum. Sonraki buluşmada 4 bacak ucusum vardir ve anam aglayacaktir falan filan..katılamam kolay kolay ..ama işte gerçek arkadaşlar bu noktada anlaşılır dostum;) Buluşmalara katılamamama rağmen  beni unutmayip aramaya devam eden , tamam sen ne zaman müsaitsin biz o zaman ayarlayalım diyen insanları sevmem gerekiyo, sahip çıkmam gerekiyo onlara:) onlar beni seven insanlar cunku:) kıymet bilmek lazım azizim :)
      Diger bi handikapsa düzenli olarak kurslara katılamamak, dolayısıyla kurslara yazilmamak. Gerci yine de azmime saglik ki , aktif olarak devam ettiğim bi resim kursum var,, e kurs haftanın 3 günü 3 farklı sınıfa olunca illa ki birine girebiliyorum; ama 6 aylık bi ispanyolca kursuna 10 gün gidebildiğimi de biliyorum.
       Bi baska buyuk olay ki bence bu en buyuk olay: gece uçuşları, dolayisiyla uykusuzluk..İşte bu insani gerçekten çok yoruyo. ucus öncesi ne kadar dinlenmiş de olsam o biyolojik saat var ya o biyolojik saat, hep yatak, yastık,  yorgan döndürüyo kafada. . evet zor ama imkansız değil. .bitmeyen ucus yok nihayetinde. bitmeyen ucus yok diye diye bitiriyorum ucusu iste:)
      Dolayisiyla, bu meslekte, yerdeki herhangi bi isten kalan zamana kıyasla,  cok daha fazla zamana sahibim; fakat bu üç olay hayatımda olacak her daim. Buralarda hayat böyle,  bence hayatı burada yaşamak daha güzel artısiyla da eksisiyle de.. Gelmeyi dusunenlere tavsiye; yok ben boyle yapamam , yasayamam diyorsan bulaşma ama seviyorsan git konuş bence.